Νύχτα περίεργων μαθηματικών


04:47 τα ξημερώματα. Το τσιγάρο μου τελειώνει. Να στρίψω αλλο ένα ή όχι;

04:50 Θα πάω για ύπνο.Όχι πως νυστάζω. Μήν κοιτάς τα μάυρα δαχτυλίδια κάτω απο τα μάτια μου.Στολίζουν το ατελείωτο κενό του τίποτα των ματιών μου.

04:55 Παρ'όλη την αυπνία δεν έχω όρεξη για ύπνο αλλα πρέπει να περάσει κάπως η βασανιστική ώρα της σιωπής.. να συνεχίζουν να περνάνε λίγο γρηγορότερα οι μέρες μέχρι το τέλος τους.. αν με πιάνεις..

04:59 Πώς να στο περιγράψω... Σκέψου κάτι ταινίες που πραγματεύονται τον θάνατο. Υπάρχει η ζωή, ο θάνατος και το ενδιάμεσο στάδιο που προχωράς ή μένεις πίσω. Όχι κάτι συγκεκριμένο.. απλά 10+(-10)=0 ... Έτσι και τώρα το 10 είναι η θέληση του να κρατήσω συντροφιά στην θλίψη μου, στο θρυματισμένο μου εγώ που τριγυρνάει στα στενά της λήθης και στις πλατείες της τρέλας. Το -10 ειναι η ανάγκη για ανανέωση δεδομένων.Ποτε εφικτή αλλα η προσμονή πάντα στην προσμονή.
Δυο μεταβλητές αμετάβλητες.
Προσμένοντας , μη.

05:10 Η πράξη πάντα κλάσμα, το αποτέλεσμα πάντα το ίδιο και ο παρανομαστής πάντα ο χαμένος. Γιατι να ασχοληθείς με τον παρανομαστή όταν έχεις ολόκληρες μονάδες;
Αριθμητής εσύ,παρανομαστής εγω. Στο τέλος πάντα μένει το ολόκληρο - χωρις υποδιαστολές αλλα και διαστολές - εγώ σου περιτριγυρισμένο απο τέλειες μονάδες ενώ ο δύστιχος παρανομαστής θα πάει σε άλλη εξίσωση να εξαντλήσει την ιδιοτητά του σε αχάριστους αριθμητές.

05:27 Το παρεακι των παρανομαστών έχει λιγοστέψει πια. Τα παλιά φιλαράκια βρήκαν ημι-τέλειο αριθμητή που δεν ολοκληρώνεται και μένει εκεί πάνω απο τη γραμμή. Τυχεροί.
Ο αριθμητής μου βρίσκεται σε δύναμη αυτή τη στιγμή.Θα με διαιρέσει σε κομμάτια αργότερα.

05:33 Πάω για ύπνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου